Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

Εναστρη νυχτα

Δεν θελω και τιποτα σπουδαιο.
Ενα χαζο κειμενακι, να μου κανει παρεα στις δυσκολες ωρες που δεν με κρατουν τα ποδια μου, και στις στιγμες που οι ανθρωποι μου ειναι μακρια.
Να μου θυμιζει τα βραδια που μαζι χανομαστε, καθενας στα δικα του -και παλι πισω-, ριχνοντας κουτουλιες πανω στους τοιχους μας.
Εκει που οι σκοτεινες οι νοτες κρατανε το ρυθμο και γεμιζουν τις σιωπες μας οταν ριχνουμε τα ζαρια στο κενο.
Γιατι;
"Ετσι", θα μου πεις.
Και γω θα σου βγαλω την κουκουλα να διωξω τις σκιες σου.
Μα πώς να τις διωξω, που εχω τις δικες μου και δεν βλεπω μπροστα μου;
Και ολο με πιανω να γραφω χαζα κειμενακια. Ετσι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου